Çıkış Yolu

Bugün biraz daha makul bir insan olarak uyandım güne. Son yazımın üstüne çok şey oldu. Sadece bir hafta içinde çok şey. Bir türlü yazmak gelmedi içimden, yaşamak yani.. “Sokaktaki neşeydik biz, rüzgar çığlık atıyor duyalım ve salalım dünyaya duyduklarımızı” demiştim. Üzerine ateşe düştük işte yine. Kar yağarken şöminede yanan ateş, doğumgününde çocukların mumlarında parlayan ateş,…

Çığlık Çalan Gün

Rüzgar çığlık atıyor. Önce ıslık mı dedim ama bu bir çığlık. Blair cadısı aklıma geldi. Ortaokul mu lise mi? Arkadaşlarımın izlediği ve herkesin konuştuğu, benim cesaret edemediğim.. korkunç orman, kapşonlu insanlar, çığlıklar.. Bir çığlık neden korkunç olmalı ki. Benim de çığlık atmışlığım var vakti zamanında sevinçten, ellerimi yüzüme kapatıp heyecanla içimden çıkan sese hayran kaldığım….