Kendime Hatırlatmalar

İçinden geçip gitmek… Bir yangının… ayaklarının altındaki ısının sen yürürken tabanlarında bıraktığı acı, aynı zamanda denizin içindeki yumuşak ve pütürlü kumlara basarken ki serin masajı gibi… Geceleri düşlerine giren en büyük korkunun yaratmış olduğu aşırı heyecan ile kanter içinde uyanmak, ve aynı zamanda kirpikleri uzun uzun simsiyah gözlere aşık olmak… Hüznünde boğulduğun, sana geçmişte kalan…

Meditasyon Günlükleri- Zihnimde Oturacak Yer Bulan Adam

Geçen haftanın meditasyon günlükleri dersinde uzunca süredir kafamı kurcalayan bir cümlenin cevabını buldum gibi oldum. Okuduğum bir kitapta, şu an hangisi olduğuna emin olamadığımdan isim veremiyorum, “Zen meditasyonu zihni kendi evine getirmektir” gibi bir cümle yazıyordu. Üzerine bolca düşünmüştüm ne demek olduğuyla ilgili. Sonunda bir minik fikrim oldu bu haftaki meditasyonda yaşadığım garip imgelem sayesinde….

Bilinmez Numara

*aşağıdaki hikaye blogun tek kurgu öyküsüdür! 1- Gözlerini açtı. Gökyüzü her zamanki maviliğindeydi. Alelade bir bulut oradan geçmek üzere olmasa dünya dönmüyor sanırdınız. Bakışlarını bulutun hareketine odakladı. Milim milim ilerleyişi kendi durduğu noktadan çok daha büyük bir şeyin içinde bulunduğunu anımsattı yeniden. Saçlarının altındaki nemli çimenlerden tatlı bir bahar kokusu doluyordu burnuna. O sırada güneşin…

Zerreyim zerresin zerre

NASA’nın açıklaması üzerine Arrival’ı izledim. Zerreciklerime ayrılıp evrenle bütünleşmiş kadar oldum. İçine düşmüş olduğumuz zaman bir dönüm noktasıymış gibi geliyor bana. Kendimizi önemsemeliyiz, hislerimizi önemsemeliyiz, ama buradaki tavır kameralar etrafımda dönüyor tavrı değil, zerre kadar önemsiz ve bir zerrecik kadar önemliyim- önemliyiz tavrı… uyum içinde hareket eden ve yok olan ve varolan herşeyler bütünü.. kelimelerin…