Hadi uyu Katrina

Bak işte bazen bir hayat teyet geçiyor senin hayatından ve herşey yeniden başlıyor.

Bugün yine son günlerimin modası olan telaşlı ve kafası karışık hallerle koşturuyorken meditasyon dersi vermeye, gecenin böyle biteceğini tahmin edemezdim.

Su içiyordum dersten önce, aklım ders sonrası yeniden başlayacak olan koşturmacadaydı ve bir ses duydum. Ayşegül dedi, merhaba, tokalaştık, derse ilk kez gelen biri. Sonra gaipten duymuşum gibi gelen bir sesle “yazılarını okudum” dedi. Gülümsedim galiba ya da bişi, hatırlamıyorum. Hangi yazılarım diye geçti, ne yazdım ben.. Aman tanrım ne yazdım acaba ben…

Samimi olmayacaksa yazma gitsin düsturumla, kendimi cımbız cımbız, bazen kanata kanata yazdığım yazıları paylaşamıyorum aslında. Saçmalamama izin çıkıyor iç sulh mahkememden ama dengemi kaybettiğim ve girdaba yakalandığım vakitler yazmayı da bırakıyorum galiba. Yeniden toparlayana kadar sessizlik.

Neyse, meditasyona oturduk ve ben kendimi “olağanüstü bir huzur” arayışında buldum. İlk yirmi dakika büyük duygular ve bu duygular arası denge antlaşmaları imzalamak için ter dökerken biranda farkettim ki- yahu bırak. Bırak napıyorsun? Tam o sırada şöyle demiştim zaten dersi yönlendirirken:

“Her ne oluyorsa bedeninde ya da zihninde geçip gitmesine izin ver”

Otomatiğe bağlandığında cümleler, bir kelimeyi çok fazla tekrar edince anlamsızlaşması gibi, etkisini yitiriyor. İşte her hafta söylediğim bu cümleye bağışıklığım artmış onu farkettim. Ve içimdeki bağırdı tekrar: Yahu bıraaakkkk..

Bıraktım hakkaten. Defterime de şöyle yazdım;

Sadece olmak, olmak, olmak… buna varmak ne zor!

Derken ders bitti, yine çok mu konuştum hissiyatım geldi, utandım biraz bir takım yorumlarımdan (ben kimim böyle konuşuyorum ile demek söylemem gerekiyor ki söylüyorum arası), bazılarından ise ufkum genişledi. Gündelik koşturmacama geri döndüm.

Kerem’in 35 yaşı geride kalıyordu, kutlamamız şarttı. Ama Cuma iş çıkışı Moda’dan Kozyatağına bu soğukta taksi bulup da çocuğu üşütmeden nasıl gideriz derdine düşmüştüm. Bayağı da bi cebelleştik ama güzel geçti gecemiz. İyi ki…

Eve geldik uyuycam, yok tabii uyku, dolunaydan mütevellit, dikiyor gözlerini tepeme, sanki beynimin içi o kadar aydınlık ki ışıktan uyuyamıyorum. Günün özeti geçiyor zihnimden. Aklıma geliyor birden, yazılarımı okuyan Baran, Yağmur yollamıştı onun blogunu bana bi ara galiba, o zaman ben de okurum arkadaş diye dalıyorum yazılarına. Peş peşe, peş peşe, soluksuz okudum. Çoğu yerde “aa deli mi ne” diyerek. Yani şimdi de okuyacak bu yazıyı biliyorum tanışır tanışmaz dersime ilk defa gelmiş birine deli demiş oldum ama. Aması işte bir teşekkür aslında. Çünkü böyle şeffaf olunca senin yazıların, saat gece 02:45, oturmuş döküyorum ben de içimi işte.

Bir film izledim yazmazken haftalardır. Çok dokundu. Demolition. Karısını ani bi şekilde kaybetmiş bir adamın girdiği şok.. Bir şekilde hayatı normalde belki de hiçbi şartta yanyana gelemeyeceği başka insanlarla teyet geçiyor ve şoktan çıkıyor, esas şokun bu vahim olaydan önceki hayatında kendini hiç ortaya koyamayışında olduğunu kavrayarak. Bu garip cümle yapımı, filmi izlemeyenlere fazla açık etmemek için olduğunu farzedebilirsiniz. Ya da saat artık 02:50 olduğu için..

Velhasıl, birşey yakaladığın an-

ki bu, içindeki dönüp duran herşeyi kasıp kavuran hortuma dahil oluyor ve onu yavaşlatıyorsa- twister filmini izlediyseniz Dorothy’nin parçacıklarından birinin kasırga tarafından yutulması gibi bişi-

yani yakaladığında seni ferahlatacak şeyi, onu tüm hayatına saç işte.

Hep bir yerlere bağlamaya çalışmaktan haz etmiyorum, yapmadan da edemiyorum.

 

En iyisini Badecim demişti, müzik koy.. O halde demolition da hönkür hönkür ağlamama neden olan parça efendim, zaten efsane olsa da filme inanılmaz yakışmış…

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s